Skip to main content

परिक्षा आणी निकाल

परिक्षा आणी निकाल

माझे आपले असे मत आहे की आपल्या वेळी वेळी मार्क बरेच महाग होते आता ते स्वस्त झाले आहेत. अर्थात काळानुसार बदल हे होणारच! पण सर्वच बदल पचत नाहीत हेच खरे.

 बरे त्या वेळच्या  आपल्या मार्काचे पुनर्मूल्यांकन (उत्त्तर पत्रिकांचे नव्हे) अत्ताच्या च्या शाळा करून देतील का? असा प्रश्न पडला.

असो सारांवशात आमच्या इथे निकाल जाहिर होताच असे घडले. आपणास कुतूहल असेलच. म्हणूनच लिहिता झालो इतकेच.

मला 89% टक्के इति 7 वीतील कन्या.

माझे 93% टक्के इति 4 थी तील पुत्र.

सातवित इतकेच पडू शकतात. तुला कळेलच.

अचानक प्रश्न आला!!

बाबा तुला कीती पडले होते? सांगना! आई तू विचारना. म्हणजे सांगेल तो. नाहीतरी तो तुला कधीच नाही म्हणत नाही.

पार्टी करायची का अत्ता? माझा विषय बदलण्याचा केविलवाणा प्रयत्न.

निरागस चेहरा, डोळ्यात कशी जीरली असे काहीसे भाव दाखवून मी यातली नाहीच असे सौ ने परस्पर नेत्र पल्लवी तून सांगून टाकले.

 व संधी साधून ती म्हणाली मला काम आहेत. आणी  ती आत निघून गेली.

चिरंजीवांच्या डोक्यातूंन विषय पूरता गेला नव्हता. आंत बघत तो म्हणाला.

‘कपाटात नक्की सापडतील’ हो न बाबा? म्हणूनच आई कपाटात शोधत आहे. इति चिरंजीव!

अय्या हो! इति कन्या.

काय सापड़तील? पार्टी साठी काय शोधायचे? अत्ता जातो आणी आइस्क्रीम घेवून येतो. माझी सारवासारवी.

आई कपटात बहुतेक तुमचे मार्क शोधत आहे. पुत्राची पुष्टि.

आतून सौ चे स्पष्टीकरण आले.

छे काही तरीच!! कपाट लावत होते.

नाहीच मूळी असे म्हणत दोघे आत पळाले.

मीनीटातच सारे परत. कन्येच्या हातात कसल तरी प्रमाण पत्र. बाबा A++ अस लिहिले आहे. आई म्हणाली बहुतेक 65 की 68 असतील. कन्येने माझी उलट तपासणी सूरू केली.

बाबा हे फारच poor! Seventy Five तरी चालले असते. कन्येने आपले मत मांडले.

तू tuition ला का नाही गेलास? इंजीनियरिंग चे पण ट्यूशन क्लास असतात.

मनीषा ताई जाते आहे. ती पण engineer होणार आहे! हो की नाहीग आई?

 पुत्रा ला बरेच प्रश्न पडलेले दिसत होते.

बर झाला का बघुन. द्या ती गुण पत्रिका परत. ऑफिस मधे कधी कधी लगाते ती. सौ ने आवरते घेण्या साठी प्रयत्न केला.

साहेब मार्क विचारतात. गुण पत्रिका मागतात. आणखी काय विचारतात.? Viva परीक्षा घेतात? चिरंजीव विचारते झाले.

रिझल्ट झालच आहे! आपण सिनेमा बघायचा का????

सौ ने हुकमी वाक्य टाकले. कसही करून विषय बदलायचा होता.

 चला आपणच ठरवू. बाबा नको. तो फालतू सिनेमे निवडतो. चला आपण पेपर बघू.

सौ ने अखेर यशस्वी पणे विषय संपवला होता.

 ती मला icecream चे बघा असे दटावून मुलाना घेवून स्वयंपाक घरात गेली.

आणी मी मोकळा श्वास घेत आइसक्रीम च्या तजवीजी साठी घरा बाहेर पडलो.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Who is a Celebrity?

I was born and brought up in a Metropolis like Mumbai.  I had a pretty contented childhood. My early school days were full of fun. On the way to the school there happened to be a temple. Outside the temple stood a tall lean lady, with a short cane in her hand and a cow in toe. She wore a thick round glass spects. She always carried a sack. The sack was made by loosely knotting four corners of a square piece of cloth, into a big central knot.  The centrally knotted cloth held strands of grass, and vegetable peels collected from the vegetable market. She spoke in a high pitch shrill voice even to the cow she tagged along all the way to the temple. She brandished the cane as she spoke. I and my friends were a little scared of the cane. Evevery day on the way to the school we spent a few minutes to watch the cow. She just shooed us away the moment we lingered around. Occasionally my mother gave me 10 paise. Which I handed over to the cow woman. In return she allowed each one of...
Post a Comment
Read more

नाकाची गम्मत!

प्राची लवकर कर!! शाळेला उशीर होईल! आई रागावाली. तशी मी बास्केट घेतली आणी स्कूटर वर पुढे उभे राहीले. प्राची घट्ट धर! तोंड उघड ठेवू नकोस! धूळ तोंडात जाईल! आई म्हणाली. पण तरी मी मधून मधून तोंड उघडत होतेच. तेवढीच आपली गम्मत. स्कूटर चालू झाली. आम्ही आता गल्लीतून मुख्य रस्त्याला आलो. कीती तरी मोटारी, स्कूटर आमच्या पुढे जात होत्या. सारखे आपले हॉर्न वाजवत होते. मी आईला म्हणाले जोरात चालव! उशीर होतोय!  आई म्हणाली गर्दी कीती आहे. खड्डे तरी कीती. त्यात सारे नुसते मधे मधे धडपडतात कीती. मी आकाशात बघितले. निळ्या आकाशात   ढग च ढग होते. ते सुद्धा आमच्या बारोबर येत होते. ते नेहमी शाळेत सुद्धा आमच्या आधी पोहचतात. आई ढग आपल्या आधी का पोहचतात?  ते आकाशात असतात म्हणून.  तू स्कूटर आकाशातून का नाही चालवत? बेटा स्कूटरला पंख नाहीत. म्हणून ती उडत नाही. भो! भोSS! गुर्र! गुर्र! क्यांव क्यांव! असे भांडत कुत्री एकदम मधेच घुसली. मला भीतिच वाटली. स्कूटर एकदम हलली! माझा तोलच गेला. माझ डोक आपटल. स्कूटर मधेच रस्त्यात थांबली. बास्केट खाली रस्त्यात पडली. मी रडायला लागले. माझ नाक दूखत होत म्हणून मी डोळे ...
Post a Comment
Read more

Evening Sun

Sun looked back, "Oh! Like me the day too has progressed." that is what he murmured.  Sun was treading the last leg of its daily path. The last leg being slippery, a lot of efforts went in to hold on to the point. Yet the Sun could barely manage to float over the surf. At the same the Sun was busy in scattering the crimson streaks around the western horizon. The fluffy clouds made every effort to gobble up the streaks. Streaks were too slippery. The agile streaks simply sprayed all the hue over the clouds. The turbulent wave were bent upon grabbing the Sun and pull it in. The waves for long wished to immerse the Sun in the vast sea and rob the sheen. Waves hoped to see the crinkled, wrinkled Sun to emerge out and beg for the lost sheen. The chance to witness irresistible opportunity is what draws me to the beach. You will find more of such write-up in digital media @ INDIAN FLAVOUR SHORT STORIES . Part - 1 / 2 /3 @ AMAZON /Books / e-books
Post a Comment
Read more